02 okt 2017 | Verhaal

Award voor dichtende geneeskundestudent

Hij hield zijn voordracht in de vorm van een gedicht en betoverde de jury met zijn woorden. Geneeskundestudent Sulayman el Mathari won een ECHO Award, een landelijke stimuleringsprijs voor multicultureel talent in het hoger onderwijs. Zijn bijzondere levensverhaal en zijn inspanningen om mensen met elkaar te verbinden maakten grote indruk.

Sulayman zit in het vijfde jaar van zijn geneeskundestudie: het eind is in zicht. Maar de weg die hij bewandelde om zo ver te kunnen komen, bevatte de nodige obstakels. Op de basisschool al merkte hij dat zijn Marokkaanse achtergrond hem goed in de weg kon zitten. Bijvoorbeeld die keer dat hij in aanmerking kwam voor deelname aan een kinderprogramma op tv. De leerkracht vond dat hij daar niet goed genoeg voor was en regelde buiten hem om een andere kandidaat. Hij is het nooit vergeten.

Stotteren

Op zijn dertiende begon Sulayman, “na een heftige gebeurtenis in mijn leven”, te stotteren. “Het was zo erg dat ik niet meer wilde praten. Maar als je niet praat, ga je ontzettend op je omgeving letten. Toen viel het me op dat er veel mensen zijn die met een grote angst rondlopen om over bepaalde zaken te communiceren. Die angst vond ik zo vreselijk, daar wilde ik zelf geen slachtoffer van zijn. Toen ben ik mezelf gaan stimuleren om te praten. In die periode begon ik ook te schrijven, en toen is de dichter in mij geboren. Alles wat ik in woorden niet kwijt kon, zette ik op papier. Tja, en dan word je creatief.”

Dichter

Afgelopen vrijdag sprak hij een volle zaal in Den Haag toe in de finale van de ECHO Awards. Die worden in drie categorieën uitgereikt: hbo, wo en bèta techniek. Sulayman werd door de opleidingsdirectie van het AMC voorgedragen aan de Universiteit van Amsterdam, die in totaal drie kandidaten mocht inzenden voor de Awards. Hij wist het tot de finale te schoppen en hield met nog twaalf kandidaten van de andere Nederlandse universiteiten een pitch van vijf minuten over zijn visie en ambities.

“Je moest daarbij origineel zijn. Omdat ik naast geneeskundestudent ook dichter ben, besloot ik een poëtische voordracht te houden over wie ik ben, mijn levensverhaal, vanuit welke visie ik dingen doe en waar ik heen wil.” Hij won in de wo-categorie.

Gratis huiswerkbegeleiding

De jury was niet alleen onder de indruk van zijn levensverhaal. Sulayman is naast zijn geneeskundestudie erg actief in de gemeenschap. Zo ging hij vorig jaar met een aantal artsen op zorgmissie in Oeganda, waar hij meehielp met het opknappen van een weeshuis. Ook assisteerde hij bij het verlenen van medische zorg in de vorm van screenings en operaties.

In Almere zette hij een project op voor gratis huiswerkbegeleiding. “Dat doen we vrijwillig en zonder er een vergoeding voor te vragen. Omdat ik vind dat je ongeacht je financiële of sociale situatie dit soort steun moet kunnen krijgen. Ik begon met vier leerlingen per week, inmiddels heb ik er vijftig waardoor ik er tien begeleiders bij heb moeten zoeken.”

Geloven en culturen samenbrengen

Daarnaast werkt Sulayman met Almeerse jongeren die moeilijk aan een baan kunnen komen “omdat ze minder stabiel in het leven staan”. “Ze leren zichzelf te presenteren, hoe ze een sollicitatiebrief moeten schrijven.” In Almere is hij eveneens lid van een buurtpreventieteam: “Ik bedenk projecten die mensen van verschillende geloven en culturen samenbrengen. Zo heb ik een open dag in een moskee én in een kerk georganiseerd.”

Maar de lijst is nog niet af. Als bestuurslid van Amnesty International in de regio Almere schrijft hij brieven aan gevangen die wereldwijd vastzitten. “Met heel Almere Centrum hebben we er 540 verstuurd.”

En o ja: ‘met zijn academische kennis levert hij een belangrijke bijdrage aan de medische sector’, vermeldt het juryrapport. “Ik wilde al heel lang dokter worden”, vertelt Sulayman. “Mensen zeiden tegen me: ‘Wees realistisch. Hoe ga je met patiënten praten als je zo stottert? Kies voor een baan waarin je niet in beschamende situaties terechtkomt. Maak het jezelf niet zo moeilijk.’ Het kostte me veel moeite om die woorden te negeren. Maar als ik erop terugkijk, is het de moeite dubbel en dwars waard geweest.”

Lees hier meer over de ECHO Award.


Tekst: Irene van Elzakker