10 aug 2017 | Verhaal

Een kijkje over de grens met professor Ulrich

Een verblijf in het buitenland is populair. Wat hou je over, letterlijk en figuurlijk, aan zo’n studiegerelateerd uitstapje? Een dierbaar aandenken plus een frisse, relativerende blik luidt het eensgezinde antwoord.

Ulrich Beuers (60), hoogleraar Maag-, Darm- en Leverziekten verbleef op meerdere plekken in de wereld. Twee jaar deed hij onderzoek aan de prestigieuze universiteit van Yale. Hij nam een schilderij van de bibliotheek mee als aandenken.

“Mensen die naar het buitenland willen omdat het goed staat op hun CV, kunnen beter thuisblijven. Je moet echt een doel hebben, een intrinsieke drive. Een buitenlands verblijf kost moeite. Er is altijd sprake van een eerste fase van gewenning die niet makkelijk is. Een andere omgeving, andere levensomstandigheden, een andere taal en cultuur. Maar dat alles levert een enorme winst op qua persoonlijkheidsontwikkeling. Als student droomde ik ervan om derdewerelddokter te worden. Met dat doel voor ogen ben ik naar Flores, Indonesië, afgereisd. Dat was destijds een immens avontuur. Later heb ik, samen met een gezondheidsdokter, nog vier maanden door het arme noordoosten van Brazilië gezworven.

Uiteindelijk heb ik toch voor de wetenschap gekozen en ben ik naar Yale gegaan om te onderzoeken hoe een bepaalde medicatie werkte. Yale is een walhalla. Je bent omringd door topexperts en je kunt er alle experimenten doen die nodig zijn om je hypothese te toetsen. In mijn werkkamer hangt een schilderij van de bibliotheek van Yale dat ik bij mijn vertrek heb gekregen. Een buitenlands verblijf verbreedt je horizon, het leert je relativeren.”

Tekst: Annet Muijen
Foto: Janus van den Eijnden